نایلون

نایلون پتروپلیمر :

نایلون

 

 

تعریف نایلون :

نایلون گونه ای از از پلیمر ترکیبی وپلی آمید است که برای نخستین ابر در 9 اسفند 1313 (28 فوریه 1935) توسط والاسکاروترز در مرکز پژوهش دو پوند ساخته شد.

مونومرهایی که در اثر ترکیب شامل گروه های آمید میباشند تولید پلی آمیدها را کرده و تحت عنوان (NYLON) شناخته میشوند.

مقاله پیشنهادی : تولید فیلم نایلون

دسته بندی نایلون ها :

نایلون ها در گروه گرمانرم ها دسته بندی میشوند .از کابردهای تجاری در ساختن برس مسواک(1938) و جوراب زنانه (1940) بود.نایلون نخستین پلیمر ترکیبی در بازرگانی است.ساخت آن به زمان جنگ جهانی دوم برمیگردد.در زمان جنگ ابریشم کمیاب شده بود و برای همین نایلون جایگزین ترکیبی ابریشم شدو بتوان چیزهایی را که با ابریشم ساخته می شد با این ماده ساخت.در آن دوران در ساخت برخی از وسایل نظامی چون چتر نجات،تایرهای بسیاری از انواع خودروهای نظامی بکار رفت.

نایلون 6 نایلون 66 مهمترین پلی آمید میباشندکه در صنعت نساجی به صورت لیف بکار میروند.

پائول اسکلاک  در هنگام بهبود خواص نایلون 66 به نایلون 6 دست پیدا کرد.نایلون 6 بر خلاف بقیه یک پلیمر تراکمی است که همین امر باعث تفائت ویژگی های آن با دیگر نایلون ها می شود و نایلون 66 یک پلی آمید نیمه کریستالی است.

در کشورمان نایلکس همان فیلم پلی اتیلن سنگین است.البته مواد تشکیل دهنده ی نایلکس فقط پلی اتیلن سنگین نیست ولی با این حال 80درصد آن پلی اتیلن سنگین است. 20 درصدباقی پلی اتیلن سبک است که در اصل خاصیت براقی،نرمی و اینکه نایلکس قابل دوخت است به خاطر همین 20درصد می باشد. در گذشته بیشتر پلاستیکهای فروشگاهی و کیسه زباله ها از پلی اتیلن سبک بودند اما امروزه از پلی اتیلن سنگین ساخته می شوند.

پلاستیک ها به صورت کلی به دو دسته تقسیم می‌شوند:

1- ترموپلاست‌ها (پلاستیک‌های گرما نرم ) : پلاستیک‌هایی که در اثر حرارت نرم شده و در صورت سرد شدن، سخت می‌شوند مانند نایلون.

2- ترموست ها ( پلاستیک های گرما سخت ) پلاستیک هایی که برای اولین بار بر اثر حرارت شکل پودری آنها به قطعه ای یک پارچه تبدیل می‌شود اما این قطعه دیگر هرگز توسط گرما دوباره ذوب نخواهد شد مانند : ملامین، باکالیت

بهبود بخشی استحکام کیسه های نایلون

بیشترین استفاده از نایلون مقاومت بالا در فیلم‌هایی است که به طور گسترده در بسته‌بندی‌ها و هم چنین به طور کلی در کیسه‌های نایلونی حمل میوه و تره‌بار، کیسه‌های نایلونی زباله، کیسه‌های نایلونی بیمارستانی و… استفاده می‌شوند.
یکی از مواد پلاستیکی دارای کاربرد فراوان در زندگی بشر کیسه‌های نایلونی است. یکی از مشکلاتی که کارکنان بیمارستانی در مورد کیسه‌های نایلونی زباله و فروشندگان میوه و تره بار در مورد کیسه‌های نایلونی میوه عنوان می‌کنند مقاومت کششی بسیار کم کیسه‌های مصرفی است. این کیسه‌های نایلونی در مقابل کوچک‌ترین فشاری پاره می‌شوند و وزن کمی را تحمل می‌کنند. به طور کلی، دوام و استحکام کیسه‌های نایلونی از مهم‌ترین عوامل در ساخت آن‌ها است. اغلب کیسه‌های نایلونی از پلی‌اتیلن ساخته شده‌اند.

این کیسه‌های نایلونی در برخی موارد به دلیل استحکام کششی پایین دچار پارگی می‌شوند. از این رو استفاده از نانوذرات جهت بهبود خواص استحکام کششی کیسه‌ها مورد توجه محققین و صنعت‌گران قرار گرفته است.
پلیمر‌ها می‌توانند با استفاده از افزودنی‌های متفاوتی مستحکمتر شوند. بیشتر این اصلاحات با افزودن پرکننده‌ها در پلیمر ایجاد می‌شود.

امروزه استفاده از نانوذرات برای این منظور کاربردهای فراوانی یافته است. با توجه به اینکه این کیسه‌ها نیز از استحکام پایین رنج می‌برند استفاده از نانوذرات آلومینا، سیلیکا و اکسید روی در بهبود استحکام کششی این محصولات نقش قابل توجهی داشته است.

#کیسه پلاستیکی