تولید جهانی نایلون در سال 2011

تولید جهانی نایلون 66 در سال 2011، دو میلیون تن بود. در آن سال بیش از نصف نایلون 66 برای تولید الیاف و نساجی و باقی آن برای تولید رزین استفاده می‌شد. نایلون 66 برای ساختار سه بعدی است و به همین خاطر دارای مقاومت مکانیکی بالا، استحکام، ثبات خوب گرمایی در برابر مواد شیمیایی و ……… است. از این رو به عنوان لیف برای فرش، قطعات خودرو، منسوجات، قطعات قالبگیری و ………… مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تهیه نایلون 6 به روش گوناگونی صورت می‌گیرد که مهم‌ترین روش‌های آن به شرح زیر است :

1- ابتدا کاپرولاکتم را ذوب کرد و بعد از فیلتر آن را درون اتوکلاو و تحت فشار به مدت 8 ساعت در حرارت 240-280 درجه سیلیوس و دور از هوا و یا تحت گاز بی اثر همراه با کاتالیزور‌های مناسب پلیمریزه می‌کنند.

2- 10 درصد وزن کاپرولاکتم آب اضافه می‌کنیم و آن را از دمای بالا و با کنترل خروج بخار آب با کاتالیزور‌‌‌‌‌های ( موادی که در واکنش شیمیایی شرکت کرده و آن را سرعت می‌بخشد ولی خود دچار تغییر نمی‌شود) مناسب تحت عمل پلیمریزاسیون قرار می‌دهد.

اضافه کردن آب به کاپرولاکتم حلقه مونومر را باز کرده و آن را تبدیل به اتا-آمینو‌کاپروئیک اسید می‌کند. مولکول اسید آمینو کاپروئیک با یک مولکول دیگر از لاکتم ترکیب می‌شود و بعد آن با مولکول دیگر ترکیب می‌شود تری مر سرانجام پلیمر تشکیل می‌شود. پس از تهیه پلیمر مذاب آن را به صورت نوار در آب منجمد می‌کنند و پس از تبدیل به گرانول و شستشوی ( با هدف برطرف کردن منومر) آن را کامل خشک کرده و برای رسیدن مذاب و درست کردن لیف به کار می‌برد .